هشدار! برای استفاده بهتر از این وبسایت، باید JavaScript در مرورگر شما فعال باشد.

مصاحبه میدیا فرج نژاد : دوست دارم از اشعاری استفاده کنم که به معضلات زندگی مردمم می پردازند //

مصاحبه میدیا فرج نژاد : دوست دارم از اشعاری استفاده کنم که به معضلات زندگی مردمم می پردازند

میدیا فرج نژاد، نوازنده تار و سه تار و آهنگسازی است که تاکنون آلبوم هایی چون «راه بی نهایت» با صدای حسام الدین سراج و «طغیان» به خوانندگی حسین علیشاپور را منتشر کرده است. او این روزها مشغول کار روی آلبوم های تازه اش است که بزودی منتشر می شود. با او درباره فعالیت های تازه اش به گفت وگو نشستیم.

هم اکنون مشغول انجام چه کارهایی هستید؟
بیشتر درگیر کار روی آلبوم هایم هستم و سعی دارم، آنها را بزودی منتشر کنم.

چندی پیش اعلام کرده بودید که قرار است آلبوم موسیقی «بادآباد» را منتشر کنید. این آلبوم در چه مرحله ای است؟
«بادآباد» بزودی از سوی انتشارات آوای باربد روانه بازار موسیقی خواهد شد. خوانندگی این آلبوم را اشکان کمانگری انجام داده و در آن اشعاری از محمدعلی بهمنی، هوشنگ ابتهاج، فریدون مشیری و تک غزلی هم از سعدی خوانده شده است. ضمن این که آقای بهمنی در این آلبوم، اشعار خودشان را دکلمه هم کرده اند. فضای اشعار غالبا فضاهای منحصر به فردی دارد. در «بادآباد» از همکاری گروه کوبه ای پژواک به رهبری کامران منتظری نیز بهره گرفته و سعی کرده ایم به فرم های تغییر یافته و جدیدتری برسیم. این آلبوم در دو بخش صوتی و تصویری منتشر خواهد شد.

آلبوم دیگرتان چیست؟
آلبوم دیگری هم دارم با عنوان «عصیان». این اثر شامل پنج قطعه بی کلام و چهار قطعه با کلام است. کامران منتظری به عنوان نوازنده سازهای کوبه ای با من در این اثر همکاری می کند. اثر دیگری هم در دست انتشار دارم که این اثر با تلفیقی از ارکتر ایرانی و ارکستر سمفونیک ضبط شده است و بزودی در دسترس علاقه مندان قرار می گیرد. در این آلبوم که به صورت ارکسترال ضبط خواهد شد اشعاری از فروغ فرخزاد و محمدرضا شفیعی کدکنی خوانده شده است. قطعات این آلبوم در دستگاه اصفهان و همایون است. همچنین این اثر شامل پنج تصنیف و چهار قطعه ضربی و آوازی است.
ظاهرا شما هم مانند دیگر اهالی موسیقی ترجیح داده اید به سمت انتخاب اشعار شاعران معاصر حرکت کنید.
من تجربه کار روی اشعار کهن را هم داشته ام. در آلبوم های تازه ام از اشعار شاعران معاصر استفاده کرده ام؛ اما جز چند شعر هیچ کدام ساختار شعر نیمایی ندارند و غزل هستند.

بنده منظورم بررسی نیمایی بودن یا نبودن اشعار نیست. می خواستم بدانم چرا گرایش به استفاده از این اشعار زیاد شده است؟
غزل امروز زبانی نزدیک به دوره زندگی ما دارد و قطعا می تواند ارتباط بهتری با ما برقرار کند. چون شاعر از روزگاری حرف می زند که ما هم در آن زندگی کرده و هم نفس کشیده ایم. مسائل، مشکلات و حرف هایش را بهتر درک می کنیم و با او همراه می شویم. فکر می کنم همین موضوع موجب شده بسیاری از اهالی موسیقی این روزها به سراغ شعرها و غزل های شاعران معاصر بروند.

برای انتخاب اشعار شاعران معاصر چه چیزی را بیشتر لحاظ می کنید؟
اشعاری با درونمایه اجتماعی را ترجیح می دهم و دوست دارم از اشعاری استفاده کنم که به معضلات زندگی مردمم می پردازند.

 

منبع : روزنامه جام جم